duvarlar vardı bir zamanlar gizli düşlerin oynadığı
biri bana demişti ki; unutulmaz repliklerin insanı
ellerim, dudaklarım çatlar
kanlar akardı
şimdi derinlikler oysa sadece söz konusu
boğulmalar, düşmeler, dalmalar, batıp çıkmalar...
kendini duvara vurmak kadar diriltmiyor bu dalmalar
gizli düşler aleni artık
ve diyorum ki s..erim bu alemi
gözünüze sokuyorum
gözleriniz çıkana kadar...